sa likod ng anino
(para sa mga taong binibigyan ko ng halaga)
hanggang kelan ka ba magatatago sa likod ng iyong anino
at patuloy na mababalot ng dilim sa gitna ng kawalan
kung saan ang madilim na gabi ang tangi mong kaibigan
kahit na nasa langit pa ang mga tala at buwan
patuloy lang bang iidlip at ipipikit ang mga mata
ipagwawalang bahala na lamang ang liwanag na pwedeng madama
ipagkakait pa rin ba sa sarili ang karapatang lumigaya
at ipagpapatuloy ang buhay sa kahapong lumipas na
sa likod ka na lang ba ng iyong anino aasa?
sa likod na lang ng anino magtatago ng iyong nadarama…
kakapit pa rin ba sa mga alaala ng kahapong pumipigil sa pag-asa…
kahit na ang buhay mo’y unti-unti ng nawawalan ng halaga…
ngunit kahit ang langit ma’y umaasa pa ring mahahanap mo,
ang katotohanang may buhay ka pa sa labas ng iyong anino…
